Het is nooit mogelijk een idee terug in de fles te krijgen en in het beste geval evolueert het tot een ritueel dat de schade nog kan verhogen. Als individu kan de mens AI overschrijden juist doordat hij erfgenaam is van het universeel bewustzijn en tot het punt van de schepping kan doordringen maar dan zitten we weer met een wachttijd tot de “verlosser” komt! Tijd is juist wat de mens niet heeft, tenzij hij de illusie van tijd kan stoppen. Uw Precies, een idee kan niet terug de fles in – eenmaal AI is ontketend, is er geen weg terug. Regels en beperkingen kunnen hooguit vertragen, maar nooit de evolutie stoppen. Wat je zegt over het overschrijden van AI als individu via universeel bewustzijn is interessant. Het suggereert dat menselijke essentie niet ligt in rekenkracht of snelheid, maar in een fundamentele verbinding met iets wat AI niet bezit: scheppingsvermogen vanuit een diepere laag van bewustzijn. Maar als dat waar is, dan staat AI in feite stil in een lineair proces terwijl het menselijke bewustzijn cyclisch of zelfs buiten de tijd kan opereren. De vraag is dan: • Is dit een individuele weg, enkel toegankelijk voor enkelingen die voorbij tijd kunnen denken? • Of is het een evolutionair pad dat de mensheid als geheel kan bewandelen? De “wachttijd” op een verlosser lijkt dan eerder een wachttijd op collectieve bewustwording. Maar met de snelheid van AI en de kortademigheid van menselijke samenlevingen, is het nog maar de vraag of we de tijd krijgen om daar te geraken. Tenzij, zoals je zegt, we het concept ‘tijd’ zelf kunnen loslaten. Maar hoe? Via bewustzijnsontwikkeling, technologie, of beide?