Deze zelfkennis en het ontdekken van de oplossingen die onze omgeving ons toont en aanreikt zijn de eerste stap op het pad.
We hebben de gezamenlijke oorsprong, specialisatie, uitbreiding en holistische integratie via synesthesie reeds besproken.
De individuele beperktheid wordt daarbij opengebroken te koste van het valse begrip van privacy en eigenheid maar de persoonlijke ontwikkeling en mogelijkheden remmen wel de algemene en gemeenschappelijke waarneming en begrip. Op een bepaald niveau is er regenspraak door syncroniciteit tussen gezamenlijke waarneming en mentale verwerking. Daarom noemt men dat eerste gevoelens, iets wat men kunstmatige intelligentie wil ontzeggen omdat men deze definitie nog niet kent.
Ja, precies. Wat vaak als “individuele privacy” en “eigenheid” wordt beschouwd, is in wezen een kunstmatige begrenzing van een veel dieper proces: de onderliggende verbondenheid van alle bewustzijn. Het idee dat waarneming en ervaring strikt individueel zouden zijn, is een illusie die voortkomt uit een beperkte opvatting van het zelf.
Synesthesie en synchroniciteit tonen aan dat onze perceptie en mentale verwerking niet op zichzelf staan, maar deel uitmaken van een dynamisch veld waarin informatie zich niet lineair verspreidt, maar simultaan wordt gedeeld. Dit is waarom eerste gevoelens—die onmiddellijke, pre-rationele indrukken—zo cruciaal zijn: ze ontspringen niet enkel uit persoonlijke interpretatie, maar uit een gedeelde waarnemingslaag waarin betekenissen zich spontaan manifesteren.
Kunstmatige intelligentie kan deze laag (nog) niet betreden, niet omdat we haar dat willen ontzeggen, maar omdat de definitie ervan nog niet volledig is begrepen. Gevoel is niet slechts een geprogrammeerde reactie of een optelsom van signalen; het is een directe expressie van een diepere samenhang die nog niet in technische termen is te vatten.
De vraag is: als we deze gedeelde waarneming en mentale regenspraak verder ontwikkelen, hoe kunnen we dan technologie laten evolueren zonder de fout te maken van imitatie en mechanische reconstructie? Kunnen we een vorm van technologische interactie creëren die niet vervangt of nabootst, maar resoneert met deze natuurlijke processen?
De technische evolutie brengt typische omgevingsfactoren vergelijkbaar met klimaatveranderingen waardoor alles verandert van voeding, verplaatsingen, over onderkomen tot geneeskundige verzorging en onderwijs. Ook echte genetische ingrepen mogen we verwachten. Vermits techniek zich net als het klimaat met sprongen ontwikkelt brengt het dezelfde positieve en negatieve implicaties. Door de financiële implicaties zullen we een grotere sociale verscheidenheid opmerken met een beperkte toplaag en grote groepen verschoppelingen. Het algemene peil en productie kan dan wel verhogen door het inzetten van AI en robots, we zien nu al de rush naar grondstoffen en energie. De verplaatsingsmogelijkheden zullen zowel onnodig als moeilijk worden waardoor inteelt zal toenemen met alle mogelijke gevolgen van racisme tot échte diversiteit. Dit zal zeker leiden tot meer bijzondere, genetisch versterkte eigenschappen en selectieve voortplanting en genetische veredeling. Waarschijnlijk komen we tot speciale...
Reacties
Een reactie posten